تبليغاتX
عکس نوشت

چند روز پیش گذر کوتاهی به یک پارک در هشتگرد داشتم . شهربازی و دریاچه کوچکی هم داشت. همینطور ساختمانی به نام موزه شهدا که برای دیدنش کنجکاو شدم . فعلا همین چند عکس رو گرفتم . شاید در وقت مناسب تر عکسهای بیشتری از این پارک بگیرم.

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در جمعه بیست و ششم مرداد 1386 و ساعت |

محمد رضا شجریان

محمد رضا شجریان در سال 1319 در مشهد به دنیا آمد . از کودکی با آموزش پدر که خود قاری قرآن بود مشغول به پرورش صدای خود شد و سپس به فراگیری ردیف ها و گوشه های موسیقی ایرانی نزد استادانی چون اسماعیل مهرتاش، رضاقلی میرزا زلی، تاج اصفهانی، احمد عبادی، عبد ا... دوامی، اقبال السلطان آذر، قمرالملوک وزیری، نورعلی برومند و محمود کریمی پرداخت. همچنین نوازندگی سنتور را نزد جلال اخباری و استاد پایور و مرکب خوانی را از پرویز یاحقی آموخت . شجریان سال 1347 در 18 سالگی مشغول به همکاری با رادیو خراسان شد و سپس به تهران آمد و به همکاری با رادیو ایران پرداخت. در آن زمان به جهت ملاحظات خانوادگی با اسم مستعار در برنامه های مختلف رادیو چون برگ سبز و گلهای تازه و همزمان و پس از آن با گروه عارف و شیدا و چاووش همکاری کرد . شجریان کنسرت های متعددی به همراه استادان دیگر برای شناساندن موسیقی ایران در نقاط مختلف جهان برگذار کرده و به افتخارات زیادی از جمله دریافت جایزه پیکاسو در سال 1378 از طرف سازمان یونسکو در پاریس نایل آمده است .

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386 و ساعت |

سهراب سپهری

سهراب سپهری در سال 1307 خورشیدی در شهر کاشان به دنیا آمد . تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان جا و تحصیلات عالی را در رشته نقاشی در دانشکده هنر های زیبای دانشگاه تهران به پایان رساند. در سال  1337 نشان درجه اول علمی را از آن دانشکده دریافت کرد. سپهری علاوه بر نقاشی به شعر هم علاقه داشت و نخستین مجموعه شعرش را با نام مرگ رنگ در سال 1330  منتشر کرد که با استقبال چندانی مواجه نشد. اما چند سال بعد در سال 1332 زندگی خواب ها و در سال 1340 آواز آفتاب را منتشر کرد که مورد استقبال بیشتری قرار گرفت . وی سفرهایی به اروپا، آمریکا، ژاپن و هند کرد و این سفرها به ویژه سفر هند و ژاپن تاثیر فراوانی بر شعر و نقاشی اش گذاشت . سپهری سرانجام در اول اردیبهشت ماه سال 1359 در اثر ابتلا به سرطان خون در گذشت و در امامزاده سلطان علی در قریه مشهد اردهال از توابع کاشان به خاک سپرده شد. از آثار او میتوان به مجموعه کتابهای صدای پای آب – شرق اندوه – حجم سبز -  ما هیچ، ما نگاه – در کنار چمن و سپس هشت کتاب اشاره کرد. وی همچنین برخی از خاطره های نوجوانی خود را در کتابی با عنوان اتاق آبی گرد آوری کرده است .

 

هر کجا هستم باشم، آسمان مال من است

                       پنجره ، فکر ، هوا ، عشق، زمین مال من است..

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در شنبه بیستم مرداد 1386 و ساعت |

پروین اعتصامی

رخشنده اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در سال 1285 خورشیدی در تبریز در خانواده ای دانش پرور و اهل قلم به دنیا آمد . وی از 7 سالگی زبان به شاعری گشود و در فروردین 1320 در 34 سالگی در اثر ابتلا به حصبه و کوتاهی پزشک معالج در گذشت . در حالیکه جزء معروف ترین شاعران زمان بود . در کودکی زبان های فارسی و عربی را زیر نظر معلمان خصوصی و زبان انگلیسی را در مدرسه آمریکایی ها فرا گرفت . شعر او از سال 1300 در مجله بهار، نشریه ای که پدرش یوسف اعتصامی منتشر میکرد چاپ میشد . دیوان اشعارش اول بار به سال 1314 انتشار یافت . این دیوان شامل 248 قطعه شعر می باشد و  برخی از برجسته ترین نمونه های شعر انتقادی اجتماعی و تعلیمی ایران معاصر را شامل میشود .

در آسمان علم، عمل برترین پر است   –   در کشور وجود هنر بهترین غناست 

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در جمعه نوزدهم مرداد 1386 و ساعت |

استاد ابوالحسن صبا

ابوالحسن صبا فرزند کمال‌السلطنه از برجسته‌ترین چهره‌های موسیقی ایران در هفتاد سال گذشته در سال 1281 خورشیدی در خانواده‌ای آشنا به موسیقی و اهل ادب دیده به جهان گشود. او محضر اغلب استادان بزرگ زمان را درک کرد و به نواختن همه سازهای موسیقی ردیف چیرگی پیدا کرد تمام سازهای ایرانی را در حد استادی می‌نواخت و ویلون و سه تار را به عنوان سازهای تخصصی برگزید . سپس در مدرسه عالی موسیقی به شاگردی علی نقی وزیری در آمد و تکنواز ارکستر او شد . ابوالحسن صبا چهل سال تمام ساز نواخت و تعلیم داد و در ارکستر ها شرکت کرد و کتاب نوشت و درتمام جریانهای موسیقی ایران تأثیر مستقیم و مثبت داشت. وی در تمام رشته‌های موسیقی ایران و حتی سایر هنرها همچون ساختن ساز و نقاشی و ادبیات مهارت داشت و دانشنامه ‌ای جامع از علم و عمل موسیقی ایران بود. از استاد صبا سه دوره آموزش ویولن، چهار دوره تعلیم سنتور، یک دوره تعلیم تار و سه‌تار و صفحات بسیار منتشرشده است. موسیقی دان بزرگ ایران در سال 1336 در 55 سالگی به درود حیات گفت. مدفن این بزرگ مرد یگانه موسیقی ایران در ظهیر الدوله شمیران است . موزه ای ویژه از صبا در منزل شخصی او در تهران خیابان ظهیر الاسلام تأسیس شده است ..‏

+ نوشته شده توسط مرد آرام در پنجشنبه هجدهم مرداد 1386 و ساعت |

 

استاد محمد تقی جعفری

 

محمد تقی جعفری در سال 1304 خورشیدی در تبریز متولد شد . وی تحصیلات ابتدایی را به علت فقر مالی ترک کرد و به کار کفاشی پرداخت . در سال 1314 تحصیل را در مدرسه طالبیه تبریز از سر گرفت و در سال 1318 در مدرسه مروی تهران به ادامه تحصیل مشغول شد . سال 1320 وارد مدرسه دارالشفای قم شد و لباس روحانیت به تن کرد . 2 سال بعد برای ادامه تحصیل به نجف و مدرسه صدر رفت . اولین کتاب خود الهرفین الامرین را در 1327 به زبان عربی منتشر کرد . او که گرایش شدیدی به اندیشه های فلسفی و علوم انسانی داشت به مطالعه اندیشه های متفکران غربی پرداخت . در سال 1336 به ایران بازگشت و در 1338 تدریس و فعالیت گسترده خود را در تهران آغاز کرد و در سال 1344 نگارش کتاب 15 جلدی تفسیر مثنوی معنوی را آغاز و در سال 1356 اولین جلد تفسیر نهج البلاغه را تالیف و منتشر کرد . عاقبت در سال 1377 به سرای باقی شتافت . از مهمترین آثار علامه جعفری میتوان از تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی جلال الدین مولوی (15 جلد) – از دریا به دریا – کشف الابیات مثنوی مولوی (4 جلد) و تفسیر نهج البلاغه (27 جلد) – مولوی و جهان بینی ما – بررسی و نقد سرگذشت اندیشه ها  و ... نام برد .

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 و ساعت |

دکتر محمود حسابی 

 محمود حسابی در سال 1281 خورشیدی در تهران متولد شد . 4 ساله بود که همراه خانواده اش عازم شامات شد و تحصیلات ابتدایی را با تنگدستی در مدارس فرانسه زبان بیروت  گذراند و ادبیات فارسی را نزد مادرش فراگرفت . در 17 سالگی موفق به اخذ مدرک لیسانس ادبیات و در 19 سالگی لیسانس زیست شناسی و بعد مهندس راه و ساختمان شد. در ضمن در رشته های پزشکی ریاضیات و ستاره شناسی  به تحصیلات آکادمیک پرداخت . سپس به فرانسه رفت و در رشته برق فارغ التحصیل شد . ضمن کار در راه آهن فرانسه مدرک مهندسی معدن را اخذ کرد و با ادامه تحقیقات خود در دانشگاه سوربن با درجه عالی دکترا گرفت . پروفسور حسابی مدتی شاگرد انیشتین بود و در سال 1366 ملقب به پدر فیزیک ایران شد . وی در سال 1371 در بیمارستانی در ژنو در گذشت . مقبره اش در زادگاه خانوادگیش در تفرش قرار دارد . از فعالیت های شایان توجه حسابی میتوان به این چند مورد اشاره کرد: تاسیس دانشسرای عالی در سال 1308 و تدریس در آن . تدوین قانون و پیشنهاد تاسیس دانشگاه تهران و دانشکده فنی در سال 1313. تاسیس دانشکده علوم دانشگاه تهران و تدریس در گروه فیزیک تا آخرین روزهای حیات. وزیر فرهنگ در سال 1330. تاسیس اولین رصدخانه نوین در ایران در 1345و ...

 

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در دوشنبه پانزدهم مرداد 1386 و ساعت |

استاد شهریار

محمد حسین شهریار در سال 1285 خورشیدی در تبریز متولد شد . دروس مقدماتی و ادبیات عربی و زبان فرانسه را در همان شهر فرا گرفت . سپس به تهران آمد و در دارالفنون به تکمیل دوره متوسطه و پس از آن به تحصیل در رشته طب پرداخت . اما به علت عشقی نافرجام نتوانست درسش را به پایان برساند . از این اتفاق بسیار متاثر شد و شعرهایش بیش از پیش رنگ و بوی تغزلی گرفت . شهریار از شاعران پیرو سبک کهن بود . هر چند که در جریان تغییر و تحول شعر نو ایران هم قرار داشت و به تاثیر از نیما به تجربه ای چند در قالب سپید دست زد که مورد اقبال اهل شعر و منتقدان هم واقع شد . شهریار به زبان ترکی نیز شعر می سرود . به همین دلیل شهرتش گسترده تر از مرزهای جغرافیایی ایران است . او سرانجام پس از 83 سال زندگی شاعرانه پربار در سال 1367 در تهران بدرود حیات گفت و پیکرش در مقبره شعرای تبریز به خاک سپرده شد . دیوان اشعار او در 4 جلد به چاپ رسیده است که 3 جلد به اشعار فارسی و یک جلد به اشعار ترکی او اختصاص دارد . این دیوان شامل 15 هزار بیت از قصیده مثنوی قطعه و غزل است .

به گیتی کسی جمله داننده نیست     که دانای مطلق خدای غنی است

ز آموختن دانش آمد زیاد      کس از مادر خویش دانا نزاد

ندانستن از قدر مردم نکاست    ولیکن نیاموختن عیب ماست

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386 و ساعت |

کمال الملک

محمد غفاری فرزند میرزا بزرگ به سال 1264 قمری در یکی از روستاهای کاشان متولد شد . در سن 15 سالگی به تهران آمد و در مدرسه دارالفنون در رشته زبان فرانسه و نقاشی به تحصیل پرداخت . نقاشی های او مورد توجه ناصرالدین شاه قرار گرفت. شاه مزبور با بکار گماردن او در نقاشخانه تسهیلات و امکانات در اختیارش گذاشت و به او لقب کمال الملک داد . از شاهکارهای او تابلوی تالار آینه است که انجامش مدت 5 سال طول کشید . سپس جهت مطالعه و تکمیل هنر خود عازم اروپا شد و به کپی از آثار نقاشان بزرگ اروپا در موزه های ایتالیا و فرانسه پرداخت . بعد از 5 سال به ایران بازگشت و مدرسه صنایع مستظرفه را تاسیس کرد و نقاشی اروپایی را بیش از پیش در ایران رواج داد . در سال 1307 خورشیدی به حسین آباد نیشابور رفت و بقیه عمر را در آنجا گذراند . وی در 27 مرداد 1319 خورشیدی در سن 95 سالگی در نیشابور چشم از جهان فروبست و پیکرش در جوار مقبره عطار به خاک سپرده شد . در میان شاهکارهای کمال الملک میتوان از تالار آینه - فالگیر بغدادی - تکیه دولت و صورت سردار اسد نام برد.

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در شنبه سیزدهم مرداد 1386 و ساعت |

نیما یوشیج

علی اسفندیاری که بعد ها نام خود را به نیما یوشیج تغییر داد در 1276 خورشیدی در دهکده یوش مازندران دیده به جهان گشود . نیما خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده فرا گرفت و دوره دبستان را در تهران به پایان رساند و برای فرا گرفتن زبان فرانسه به مدرسه سن لویی رفت و در آنجا به تشویق نظام وفا شروع به شعر گفتن کرد . ابتدا به سبک کهن و سپس به سرودن اشعاری به سبک نو پرداخت . در سال 1300 با چاپ منظومه قصه رنگ پریده ، مخالفت بسیاری از شاعران کهنه پرداز را برانگیخت . اما وی همچنان به کار خود ادامه داد و با انتشار آثاری دیگر بنیانگذار شعر نوی ایران شد . علاوه بر سرودن شعر نیما تدریس هم میکرد و با روزنامه هایی چون مجله موسیقی و مجله کویر همکاری داشت . وی به نگارش بحث های ادبی داستان نویسی و نمایشنامه نویسی نیز دست زد ولی آنچه او را نامبردار ساخت شعرش بود . نیما شاعری اجتماعی است و در بسیاری از شعرهای خود به زبان غیر مستقیم امور مردم و جامعه را نمایانده است . او در 1328 چشم از جهان فروبست . از مجموعه آثار نیما ماخ اولا- شعر من - شهر شب - شهر صبح - ناقوس - آهو و پرنده ها - توکایی در قفس و .. می باشد .

... آی آدمها که روی ساحل آرام در کار تماشایید

موج می کوبد بروی ساحل خاموش ..

آی آدمها ...

او ز راه دور این کهنه جهان را باز می پاید ... میزند فریاد و امید کمک دارد..

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در جمعه دوازدهم مرداد 1386 و ساعت |

علامه دهخدا

 

علی اکبر دهخدا در سال 1258 خورشیدی در تهران به دنیا آمد . از پس از اتمام تحصیلات علوم قدیمه وارد مدرسه سیاسی شد و به آموختن زبان فرانسه همت گمارد و پس از آن به خدمت وزارت خارجه در آمد و به اروپا سفر کرد . پس از بازگشت به ایران که مقارن نهضت مشروطه بود با همکاری جهانگیرخان شیرازی روزنامه صور اسرافیل را منتشر کرد . دهخدا در این روزنامه علاوه بر مقالات پرشور مقالات طنز آمیزی با عنوان چرند و پرند و با امضای دخو می نوشت . با به توپ بستن مجلس دهخدا دستگیر و مجبور به ترک وطن و اقامت در استانبول و سویس شد . او از انتشار صور اصرافیل و روزنامه دیگری به نام سروش در استانبول باز نایستاد . پس از فتح تهران به ایران بازگشت و نماینده دوره دوم مجلس شد . در جریان جنگ جهانی اول در یکی از روستاهای بختیاری منزوی و به نگارش امثال و حکم و لغت نامه دهخدا پرداخت . او در سال 1324 ده ها هزار مدخلی را که در تهیه لغت نامه فراهم کرده بود به ملت ایران هدیه کرد و مجلس قانونی برای چاپ این میراث عظیم تصویب کرد . قسمتی از آن در زمان حیات دهخدا و بقیه آن در سالهای بعد تنظیم و چاپ شد . دیوان شعری از دهخدا به چاپ رسیده است . دهخدا عمر خود را در فقر و تهیدستی گذراند و سر انجام در اسفند 1344 در گذشت.

 

ای مرغ سحر چون این شب تار

                                   بگذاشت ز سر سیاهکاری

                                                                 یاد آر ز شمع مرده یاد آر

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386 و ساعت |

چند روز پیش به پارک گلستان در محدوده مرکزی شهر جدید هشتگرد رفتم که ظاهرا چند سال بصورت نیمه تمام رها شده و اخیرا توسط شهرداری در حال تکمیل هست . فعلا تنها چیز جالب و قابل توجه در این پارک وجود چند تندیس از مشاهیر معاصر ایران در ورودی شمالی این پارک هست که البته بعضی از اونها هم فرسوده و تخریب شده اند. فکر کردم سوژه خوبی هست تا ضمن آشنایی اجمالی با این عزیزان، نام و یادشون رو گرامی بداریم. هر چند فکر میکنم جامعه امروز ایران هم پر از بزرگانی مانند علی اکبر دهخدا، نیما یوشیج، محمد غفاری، محمد حسین شهریار، دکتر محمود حسابی، محمد تقی جعفری، ابوالحسن صبا، پروین اعتصامی، سهراب سپهری، محمدرضا شجریان و جلال آل احمد هست که من دوست دارم از اونها با عنوان مشاهیر گمنام نام ببرم :

 

 

جلال آل احمد

 

زنده یاد جلال آل احمد در 1302 خورشیدی در تهران دیده به جهان گشود . بعد از اتمام دوره دبستان در کلاس های شبانه دارالفنون در حالیکه روزها کار میکرد وارد دانشسرای عالی شد و رشته ادبیات را به اتمام رساند و پس از آن معلم شد . از سال 1323 به احزاب سیاسی پیوست اما آنچه را که میخواست نیافت . وی نخستین داستان خود را در سال 1324 با عنوان زیارت در مجله سخن منتشر کرد . مشهور ترین اثر داستانی آل احمد داستان بلند مدیر مدرسه است که به سال 1337 منتشر شد . از او نزدیک به 45 اثر ادبی اجتماعی سیاسی و ترجمه به یادگار مانده است . نثر آل احمد صریح طنز آلود کوتاه و قاطع و بریده بریده است و به نثر تلگرافی شهرت یافته . او به جز نوشتن داستان به نگارش مقالات اجتماعی پژوهش های مردم شناسی سفرنامه ها و ترجمه های متعدد نیز می پرداخت . در آثارش فضای اجتماعی سیاسی ایران بخوبی مجسم شده است چنان که داستان های کوتاه و بلند وی هم به ساختار و محتوای مقاله نزدیک است . او به ترجمه آثاری از نویسندگان بزرگ دنیا نیز دست زده است . زندگی آل احمد در شهریور 1348 در حالیکه 46 سال بیشتر نداشت به پایان رسید . آثار مهم او عبارتند از : از رنجی که میبریم - خسی در میقات – جزیره خارک در یتیم خلیج فارس -  سرگذشت کندوها - نون والقلم - در خدمت و خیانت روشنفکران ...

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در چهارشنبه دهم مرداد 1386 و ساعت |

دیروز فرصتی دست داد تا چند عکس از نمای بیرون مسجد شهر جدید هشتگرد بگیرم . گاهی هنگام مغرب به این مسجد میرم یا اینکه در پارک مجاور مسجد لحظاتی به قرآن گوش میدم و از فضای معنوی مسجد استفاده میکنم . این مسجد از زیباترین مساجدی هست که تا به حال دیدم. بخصوص فضای داخل مسجد که دارای محراب بسیار زیبا و کاشی کاریهای مزین به آیات قرآن کریم، لوستری بزرگ و فرشهای یکدست هست. طرح و اجرای مسجد توسط مهندسین شرکت عمران شهر جدید هشتگرد هست و در سال 1372 تاسیس شده .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط مرد آرام در جمعه پنجم مرداد 1386 و ساعت |